Just do your job

To była sobota. Ostatni miły akcent dwutygodniowej imprezy w Rio de Janeiro. Potem czekać nas już będą tylko rozczarowania: zapaśnicy przepadną w pierwszych walkach, piłkarze ręczni ze łzami w oczach udzielą wywiadów po meczu o brązowy medal, a maratończycy... ech, za bardzo ich cenię, żeby pisać o nich źle, a dobrze chyba chwilowo nie potrafię.
Ale wtedy była sobota, a Maja Włoszczowska z uśmiechem na ustach gnała po drugie w karierze wicemistrzostwo olimpijskie. Wiedziała, że nikogo nie wyprzedzi ani nie zostanie dogoniona. Ten medal był już jej.

Po dekoracji płakała. Nie ze szczęścia. Łzy pojawiły się, gdy prezentowała reporterowi gumową opaskę, którą na czas wyścigu założył cały zespół. Na białym tle dwa słowa: Marek Galiński. Jej trener, mentor, przyjaciel. Zginął dwa lata temu w wypadku samochodowym. I zdanie, które tak często powtarzał: just do your job.

źródło: profil facebookowy Mai Włoszczowskiej

Opaska z tym hasłem przydałaby się chyba wszystkim polskim olimpijczykom. Ot tak, dla przypomnienia. Sportowcom, trenerom i działaczom.
Media lubują się w "pompowaniu balonika" - to wiadomo nie od dziś, zdążyliśmy się chyba wszyscy przyzwyczaić. Tyle że tym razem podstawą rozważań i przewidywań były zwykle twarde fakty, a nie pobożne życzenia. Wyśrubowane rekordy życiowe, świetne wyniki na Mistrzostwach Europy i świata. Coś nie zagrało. Co - nie mnie oceniać - są od tego mądrzejsi.

Ale wiem, że niepotrzebna była cała ta otoczka. Zawodnicy oskarżali trenerów, trenerzy oskarżali działaczy, działacze oskarżali zawodników. Błędne koło.
Płotkarz Patryk Dobek obwinia szkoleniowca o nieodpowiednie plany treningowe. Związek Pływania grzmi, że wyniki były poniżej oczekiwań, zaś pływacy tłumaczą, że działacze nie zapewnili im odpowiednich warunków. Przez czyjeś przeoczenie Konrad Czerniak... nie został zgłoszony do jednego z wyścigów. Kolarka Małgorzata Wojtyra, która samodzielnie wywalczyła kwalifikację olimpijską, podczas rywalizacji decyzją trenera... została zastąpiona przez inną zawodniczkę.
Trochę tego jest, prawda? O głośnych wpadkach dopingowych polskich ciężarowców nawet nie wspominając...

Kto zawinił? Nie wiem. Rozumiem rozgoryczenie zawodników, trenerów, działaczy. Rozumiem, że gdy z powodów niezależnych od siebie traci się szansę na dobry (albo jakikolwiek) wynik podczas najważniejszej imprezy czterolecia, to chce się ten żal wykrzyczeć jak najgłośniej. Ale - patrząc z mojej perspektywy, perspektywy kibica - otaczająca polską ekipę atmosfera nieporozumień i kontrowersji bynajmniej nie poprawiała i tak niezbyt korzystnego wrażenia. Gdyby każdy trybik w tej wielkiej machinie zwanej reprezentacją olimpijską po prostu robił swoje, wyniki byłyby może nie na medal, ale zapewne bardziej satysfakcjonujące.

Są takie dyscypliny, które - na co dzień niespecjalnie popularne i zdecydowanie niemedialne - mają swoje pięć minut tylko raz na cztery lata, podczas Igrzysk. Kolarstwo górskie z pewnością się do nich zalicza. Majka Włoszczowska (i wielu innych polskich sportowców, absolutnie nie tylko medalistów) swoją szansę wykorzystała najlepiej, jak mogła.

źrodło: profil fb Majki Włoszczowskiej

To jest Maja. Maja ciężko pracuje, nie oglądając się na innych. Bądź jak Maja, rób swoje.